این مطلب از مسافر تنهاست با اجازش آوردمش تو وبلاگ

سزار یه روزی گفت :
بی زخم هجران بر دل و بی نفس معشوق زندگی به قرانی ناقابل هم نمی ارزد . روزی که دلت سنگ شد و برای کسی نلرزید و برای چشمانی تنگ نشد و از نبود اویی که قاپ روحت را دزدیده بارانی نشد حتم بدان که میان آدم بودن و این تحفه سنگی فاصله ای است طی ناشده  یقین دارم که عشق نبض جهان ماست و ایمان دارم که دوست داشتن جوهره اخلاق و صفات بارز ماست